Posts

Vers uit de pen – het nieuwste verhaal

Als een zoen van je broer

Afbeelding
Een reisverslag vanuit Charlotte, North Carolina naar Myrtle Beach, South Carolina, 1983 Dit was mijn eerste bezoek aan ons hoofdkantoor in Charlotte, North Carolina. Kwam zaterdagmorgen aan en direct door naar mijn hotel. De company poolcar stond al bij het hotel, dus lokaal vervoer was geregeld. Het was een zo goed als nieuwe Buick Regal. Buick is al een oud merk van General Motors en dat werd te pas en te onpas opgevoerd met nieuwe modellen, maar ook net zo snel weer voor een paar jaar in de vergetelheid gebracht. Dit was een pseudo tweedeurs coupé, met een zwart vynildak, ontworpen op de GM-afdeling slechte smaak. Voor mij is een auto het verlengstuk van handen, voeten en mijn achterwerk. Ik rijd graag auto en het vermoeid me niet; kan dat zorgeloos uren volhouden. Als ik een huurauto ging ophalen, vroeg ik altijd wat ze zo al hadden staan en dan koos ik er altijd een die ik nog niet had gereden. Ieder merk heeft zo zijn eigen stijl of soms helemaal geen stijl. In E...

Iets te kort door de bocht

Afbeelding
Een reisverslag vanaf provinciale weg N2a (van Zaragoza naar Madrid), Spanje, zomer 1983 Ik moest naar de grote landbouwbeurs in Zaragoza. Gevlogen naar Barcelona en daar een Ford Sierra gehuurd. Toen was de Autovía Barcelona-Zaragoza net klaar (met EU-geld) en het was 3 uurtjes rijden. Vliegen ging alleen op een onhandige tijd. Rond Zaragoza is het landschap van een eindeloze troosteloosheid. Geen bomen, bijna alles wit van de kalk, geen beesten, maar wel af en toe op een heuveltop van die enorme ijzeren stieren: reclame voor Osborne Sherry. Opeens ligt die stad daar te glinsteren in de zon, maar het blijft een raadsel waarom men er toen voor koos om in deze desolate omgeving een stad te bouwen. Na de beurs moest ik door naar Madrid. Dat is ongeveer 350 km, maar in 1983 was er nog geen snelweg. In die tijd was autorijden nog een plezier en de losbandigheid vierde hoogtij. Naar snelheid werd niet gekeken, controles waren onbestaande. Het gas ging er vol op. De weg kro...

Remparachute

Afbeelding
Een reisverslag uit Nice Airport, Frankrijk (1977).  Moest voor een paar dagen naar Zuid-Frankrijk, maar dat was in 1977 een hele onderneming. Van Schiphol naar Parijs, Charles de Gaulle. Eerst de bagage ophalen, door de douane, en dan met de shuttlebus van Charles de Gaulle naar Orly. Over de périphérique van Parijs was dat minstens een uur. In Orly alles weer inchecken en dan met Air Inter naar Nice. Air Inter verzorgde alle binnenlandse vluchten in Frankrijk. Er waren geen directe vluchten vanaf Schiphol. Op deze manier kostte dat een hele dag. Van Nice naar Amsterdam hetzelfde ritueel. Als je daar nu mee aankomt, verklaart iedereen je voor gek. Nu is overstappen op Europese vluchten bijna onbestaande. Voor 3 dagen Zuid-Frankrijk had je 5 dagen nodig.  Het vliegveld in Nice is eigenlijk een vergroot strand en ligt voor een stuk in de Middellandse Zee. Er is maar één start- en landingsbaan. Het weer was die morgen bar slecht met heel veel regen. Deze vlucht werd uitgevo...

Nieuwe Heg

Afbeelding
Een reisverslag uit Hethel, Norfolk, Verenigd Koningkrijk (1978). Omdat Lotus Cars niet alleen sportwagens bouwde, maar ook actief was in de Formule 1, werd in 1966 het vliegveld RAF Hethel aangekocht. Op deze locatie had Lotus genoeg ruimte om productiehallen te bouwen, maar even belangrijk: ze kregen er ook drie start- en landingsbanen bij. Al die snelle auto's moesten immers getest worden. Als autofabrikant kun je daar beter met de ruimte verlegen zitten, dan om verlegen. Ik maakte deel uit van de Yamaha Design Group en moest ieder jaar twee keer twee weken naar de fabriek in Japan. De productie van polyester producten was bij Yamaha al ver doorgevoerd en daarin waren ze wereldwijd leidend. Lotus Cars had in 1972 een nieuwe methode ontwikkeld om alle kunststof carrosserieën van hun sportwagens uit één stuk te produceren. Dat was Vacuum Assisted Resin Infusion (VARI). Dus de Lotus Elite, Eclat, Esprit, Elan, etc. kwamen vers gebakken uit die speciale mallen. Voordeel was: laag g...

Sterke verhalen (Deel 2)

Afbeelding
Een verslag van mijn vliegtuigverhalen tussen 1972 en 2020. 1991, vlucht Chicago naar Fargo, North Dakota. DC-9. Op hoogte was er onder ons een groot onweer. Omdat we boven de wolken vlogen, had iedereen een geweldig uitzicht op dit natuurverschijnsel. Zover je kon kijken werden de wolken vanonder uit belicht. Het vliegtuig zelf had daar helemaal geen last van en de vlucht was verder prima. Was wel weer een lesje dat wij simpele zielen hierop geen enkele invloed hadden. Als we al die energie zouden kunnen opvangen en in een doosje stopppen, waren we heel gelukkig en konden we, net als de mensen in Noorwegen, dag en nacht het licht laten branden. 1994, vlucht Libreville, Gabon - Douala, Kameroen. Boeing 737. De startbaan/landingsbaan deed ook dienst als oversteekplaats voor de lokale bevolking, met of zonder kinderen of ander kleinvee. Hekken ontbreken, dus iedereen doet maar wat. Er zijn ook geen taxibanen, dus het is op en af...

Sterke verhalen (Deel 1)

Afbeelding
Een verslag van mijn vliegtuigverhalen tussen 1972 en 2020. Ik heb er al veel ontmoet die de meest verschrikkelijke dingen hebben beleefd aan boord van vliegtuigen. Veelal viel ik van mijn stoel bij het aanhoren van zoveel onheil. Soms was het hilarisch en soms tenenkrommend. Wat je allemaal kan overkomen door eenmaal per jaar naar Spanje te vliegen. Heb ik al die jaren aan de goede kant van de lijn gezeten? Ik ga jullie opdissen wat mij in al die 48 jaar is overkomen. Lees en “huiver”. 1990, Air France vlucht van Johannesburg naar Abidjan, Ivoorkust. Boeing 747. Boven Angola kwamen we in een onweer. Plots sloeg de bliksem in de neus van het vliegtuig. Zat Business Class voorin. Dit was voor mij de eerste keer. Een enorme knal en natuurlijk tegelijk een enorme lichtflits. Het vliegtuig wordt elektrisch geladen en ontlaadt zich direct via de vleugels. Verder een prima vlucht.    1979, KLM vlucht van Brussel naar Düsseldorf, Fokker F27. ...

Verboden, maar gewoon toegestaan

Afbeelding
Een reisverslag vanuit Chengdu , China, 2024 Mijn naam is Jesse Simons, normaliter help ik Harry bij het opzetten van zijn blog, het uploaden van de verhalen, de foto’s en de cartoons. De mailtjes waarvoor u zich kunt aanmelden onderin de site met de aankondiging van de nieuwe verhalen, worden door mij geschreven en verstuurd. De bijzondere verhalen van Harry, die altijd met een lach, traan of knipoog zijn geschreven geven mij wekelijks denkvoer aan mijn eigen verre reizen. Ik heb Harry gevraagd of ik deze week de honneurs mocht waarnemen om in de pen te klimmen en één van mijn reisverhalen te delen. In mei 2024 was ik in China vanwege de Canton Fair, deze reis heb ik afgesloten met een weekje vakantie in het snikhete Chengdu in het midden van China. In de avonden hadden mijn partner en ik besloten om een avondje te dineren bij de Jianshe Road Night Market, een bekende street food markt . In plaats van dineren met een blazende air c o in de nek besloten we bij de verschillende kraamp...

Vangrail potten en pannen

Afbeelding
Een reisverslag langs de snelweg van Lagos naar Benin/Onitscha, Lagos (1993). Nigeria is een groot land met veel inwoners, 100 Miljoen in 1993. Nu in 2025 zijn dat er al 240 Miljoen. En voor 2050 een half miljard inwoners. De federale regering in Abuja begreep dat een goede infrastructuur belangrijk is voor de 36 deelstaten. Het plan was om alle belangrijke steden met snelwegen te verbinden. Vanuit de havenstad Lagos werden snelwegen aangelegd of toch in ieder geval een poging daartoe. Zo ook een “snelweg” van Lagos via Benin naar Onitscha. Die afstand is ongeveer 450 KM. Tot Benin is dat vierbaans, daarna twee rijstroken. Het rijden in Afrika is sowieso vol avontuur, gevaarlijk, en verkeersinzicht is onbestaand.   Een rijbewijs is sowieso onzin. Niet Afrikanen rijden nooit zelf, altijd met een lokale chauffeur. Bij het aanleggen van deze snelwegen hadden ze goed gekeken hoe dat in Europa gedaan wordt. Twee rijstroken heen en twee terug en natuurlijk met middenberm. Net zoals...