Sterke verhalen (Deel 1)
Een verslag van mijn vliegtuigverhalen tussen 1972 en 2020.
Ik heb er al veel ontmoet die de meest verschrikkelijke dingen hebben beleefd aan boord van vliegtuigen. Veelal viel ik van mijn stoel bij het aanhoren van zoveel onheil. Soms was het hilarisch en soms tenenkrommend. Wat je allemaal kan overkomen door eenmaal per jaar naar Spanje te vliegen. Heb ik al die jaren aan de goede kant van de lijn gezeten? Ik ga jullie opdissen wat mij in al die 48 jaar is overkomen. Lees en “huiver”.
- 1990,
Air France vlucht van Johannesburg naar Abidjan, Ivoorkust. Boeing 747.
Boven Angola kwamen we in een onweer. Plots sloeg de bliksem in de neus van het vliegtuig. Zat Business Class voorin. Dit was voor mij de eerste keer. Een enorme knal en natuurlijk tegelijk een enorme lichtflits. Het vliegtuig wordt elektrisch geladen en ontlaadt zich direct via de vleugels. Verder een prima vlucht.
- 1979,
KLM vlucht van Brussel naar Düsseldorf, Fokker F27.
Tot twee keer toe de start afgebroken wegens een technisch mankement. Terug naar de gate, alles checken, we moesten gewoon aan boord blijven anders kost het de KLM te veel. Na meer dan twee uur vertraging toch vertrokken. Aansluitende vlucht Düsseldorf-Berlijn gemist. - 1992,
SAS vlucht van Oslo-Fornebu naar Göteborg. Douglas DC-9.
Is eigenlijk een wippie. SAS stond erom bekend dat ze hele knappe oma’s hadden als cabinepersoneel. Deze oma bracht alleen maar koffie. Handig, want er was geen gezeur van "ik wil dat en niet dat". De koffie zat in zo’n onhandig plastic kopje met een oortje wat wel de naam had, maar het niet was. Halverwege donderde het vliegtuig in een luchtzak van formaat. Ik zat ineens met mijn rechterarm gestrekt, met het kopje koffie, tot net onder de lockers. Mijn koffie was gered, maar die van mijn buurman rechts was van zijn tafeltje in zijn kruis beland. Ook de dame links van mij had nog wel een kopje, maar zonder koffie. In de rest van het vliegtuig was het niet beter - 1979,
Transavia vlucht Schiphol naar Malaga en terug. Boeing 707.
Een goede zeilvriend van ons was gezagvoerder bij Transavia. Hij had me uitgenodigd om op een zondag in de cockpit mee te vliegen naar Malaga en terug. Aangekomen in Malaga bleek het ABS-systeem op een van de wielen defect en de enorme remschijf stond werkelijk roodgloeiend. Dus 1 uur extra blijven staan en na het opstijgen nog 10 minuten met het landingsgestel uit gevlogen om alles te laten afkoelen. Normaal geland in A’dam. - 1991,
KLM vlucht Schiphol-Nairobi, Kenya. Boeing 747.
Toestel was redelijk vol. Op de stoel voor mij zat een Pakistaan die de afgelopen dagen, of misschien wel altijd, heel spicy had getafeld. Nu heb ik daar zelf niks op tegen, maar in dit geval werd het toch ongemakkelijk. De goede man had daardoor enorm last van flatulentie, een mooi woord voor winderigheid. Hij had daar zelf blijkbaar geen problemen mee, want onophoudelijk kwam er weer een ruft overgevlogen die niet te harden was. Toen ook nog zijn stoelleuning plat gelegd werd, had alles vrije doorgang. Heb de steward laten komen en hem in gebarentaal dringend gevraagd om een andere stoel. Geen probleem, maar ik moest wel voor de landing in Nairobi terug naar mijn eigen stoel. In de tussentijd was de Pakistaan gelukkig helemaal leeggelopen.

Reacties
Een reactie posten