Privacybeleid

Door

Hieronder leest u in duidelijke taal welke gegevens deze website verzamelt, waarom dat gebeurt en wat er met uw gegevens overkomt.

1. Wat verzamelen we en waarom?

  • Uw e-mailadres (Nieuwsbrief): Als u op de hoogte wilt blijven van nieuwe reisverhalen, kunt u zich in de footer aanmelden voor de nieuwsbrief. We verzamelen hiervoor alleen uw e-mailadres en geen andere persoonlijke gegevens. We gebruiken dit adres uitsluitend om u te mailen wanneer er een nieuw verhaal online staat.

  • Bezoekersstatistieken (Google Analytics): Deze website gebruikt Google Analytics om anoniem te zien hoeveel mensen de blog bezoeken en welke pagina's populair zijn. Dit helpt om de website te verbeteren. Hierbij worden geen namen of persoonlijke gegevens opgeslagen. Google Analytics leest wel uit vanaf welke algemene locatie (zoals het land of de stad) u de artikelen leest. Wilt u dat liever niet? Gebruik dan een VPN of blokkeer actief trackers in uw browser.

2. Wie heeft er toegang tot uw gegevens?

De website is een persoonlijke blog en verkoopt uw gegevens nooit door. Om de website te laten werken, maken we wel gebruik van een paar systemen:

  • Google (Blogspot): De website wordt gehost op het Blogspot-platform van Google. Google regelt ook de cookiemelding (cookiewall) die u ziet als u de site bezoekt. Google heeft hierdoor technisch toegang tot algemene bezoekersgegevens.

  • Mailchimp: Uw e-mailadres voor de nieuwsbrief wordt veilig opgeslagen bij Mailchimp, de partij die ervoor zorgt dat de e-mails netjes in uw mailbox aankomen.

3. Hoe lang bewaren we uw gegevens?

  • Uw e-mailadres blijft bewaard zolang u ingeschreven staat voor de updates. Onderaan elke e-mail vindt u een link waarmee u zich direct kunt uitschrijven. Zodra u dat doet, wordt uw e-mailadres verwijderd.

  • De anonieme statistieken in Google Analytics worden niet langer bewaard dan noodzakelijk is voor het bekijken van de website-trends.

4. Uw rechten en contact

U heeft altijd het recht om te vragen welke gegevens we van u hebben (al is dat in dit geval dus alleen uw e-mailadres als u lid bent van de nieuwsbrief) of om uw e-mailadres direct te laten verwijderen.

Heeft u hier vragen over? Neem dan gerust contact op via de gegevens op de 'info & contact' pagina.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Kleine Bongo

Door
Afbeelding
Een reisverslag uit Libreville, Gabon, daterend december 1993. Gabon is een voormalige Franse kolonie en werd in 1960 onafhankelijk. Maar Frankrijk bleef stevig aan de touwtjes trekken. Hun economische belangen waren te groot: hout, aardolie, mijnbouw, mangaanerts, geraffineerde aardolieproducten. De eerste president stierf in 1967 en Omar Bongo was al vicepresident. Dus met goedkeuring van Frankrijk werd hij de nieuwe president van Gabon (1967-2009). De Gabonezen hadden daar niets mee van doen. Omar Bongo had de bijnaam: Kleine Bongo, want het was maar een heel klein mannetje. Daarom droeg hij altijd schoenen met extra hoge hakken en van die extra lange broekspijpen die die hoge hakken weer verborgen hielden. Kleine Bongo woonde op de bovenste verdieping van een regeringsgebouw aan de grote strandboulevard van Libreville. Zoals zovele regeringsleiders in Afrika: voorbereid op het ergste, stonden er altijd twee pantserwagens voor de poort. Zoals ieder jaar was ik een paar dagen i...
Verder lezen »

Weggegooid geld

Door
Afbeelding
Een reisverslag uit Libreville, Gabon, daterend 1993 . Nederland had en heeft geen ambassade in Gabon, maar wel in Yaoundé, Kameroen. Van daaruit is deze ambassade ook verantwoordelijk voor Gabon, Kameroen, Equatoriaal-Guinea en de Centraal-Afrikaanse Republiek. De ambassadeur maakt daarom, indien nodig, ieder jaar een rondje langs deze landen. Omdat hij en ik in hetzelfde hotel verbleven, kreeg ik derhalve ook een uitnodiging om met de Nederlandse gemeenschap van Gabon ’s avonds wat te eten en een glaasje te nuttigen. Hij had het aangename met het nuttige verenigd en zijn echtgenote was ook meegereisd. Het bleek dat zij samen al heel wat jaren in Afrika hadden doorgebracht. Dat was ook wel te zien, want zij droeg van die lederen Oude-Testamentsandalen. Daarboven een wijde soepjurk van onbestendige oorsprong. Door het vele wassen hadden de kleuren hun beste tijd gehad. Deze jurk had wel één groot voordeel: aan ventilatie geen gebrek. Je kon die jurk ook achterstevoren dragen en niemand...
Verder lezen »

La Matraque

Door
Afbeelding
Een reisverslag vanuit Brussel, België, 1996. Marokko en de rest van Noord-Afrika waren een kleine markt. Mijn Marokkaanse importeur kwam een keer per jaar naar Frankrijk en België om zijn leveranciers te bezoeken en diverse zaken te bespreken. Hij had al vele jaren een import-exportmaatschappij voor machines en machineonderdelen. Naast zijn bedrijf in Marokko had hij ook vestigingen in Algerije en Tunesië. Hij kende die landen zeer goed en sprak dezelfde taal. Als we alle zaken hadden afgehandeld, bracht ik hem terug naar zijn hotel en daarna gingen we eens goed dineren in Brussel. Na zoveel jaren hadden we een goede relatie opgebouwd. Tijdens het diner ging het niet alleen meer over onze business, maar ook over de lokale economie, politiek, geopolitieke onderwerpen, groeimarkten, het vinden van personeel, etc. Het gesprek kwam op de vele Marokkaanse families die naar West-Europa waren getrokken om hier te werken en een nieuw leven op te bouwen, ook in België en Nederland. Dat die int...
Verder lezen »

Arbeidersparadijs

Door
Afbeelding
Een reisverslag uit Brno, Tsjecho-Slowakije, daterend 1984. In dit jaar maakte ik mijn eerste reis naar het Oostblok. De Koude Oorlog (1945-1991) werd daar nog alom gepraktiseerd. Na de Praagse Lente (januari tot augustus 1968) was alles weer terug bij af. 50.000 Sovjetmilitairen bleven nog vele jaren in Tsjecho-Slowakije gelegerd. Dus meer dan 15 jaar na de inval van de Sovjet-Unie was er weinig veranderd; buitenlanders en buitenlandse bedrijven waren alleen maar goed voor de vreemde valuta en zij waren de collectieve vijand. Midden jaren tachtig ging ik ieder jaar naar de grote Landbouwbeurs in Brno. Vliegen naar Wenen, auto huren en via Bratislava naar Brno. De grensovergang van Wenen naar Bratislava was voor mij de eerste keer heel bijzonder. Alle westerse bezoekers werden dan ook met de grootste argwaan bekeken en gecontroleerd. De grensovergang was een schier onneembare vesting. Heel veel douanepersoneel en militairen. Nog veel meer prikkeldraad, om de paar honderd meter wacht...
Verder lezen »

Vuilophaaldienst als volksvermaak

Door
Afbeelding
Een reisverslag vanuit mijn hotel in Lagos, Nigeria, 1998. Ik wilde op een zaterdagochtend vroeg naar mijn eerste afspraak. Edwin Melah, mijn lokale verkoopleider en fixer, gaf aan dat dat in de ochtend niet ging. Tot 12.00 uur gingen we nergens heen, dus heb ik maar wat gewerkt in het hotel. In bijna geen enkele stad of dorp is er riolering. Je mag stellen dat dat onbestaande is. Om toch in enige mate van je huisvuil af te komen, heeft zowat iedere straat twee goten. Die goot is gemaakt van betonnen delen die tegen elkaar zijn geplaatst, van boven afgedekt met een betonnen plaat. Met openingen zodat het regenwater in die goot kan lopen. Maar die betonnen afdekplaten zijn stevig en met een beetje fantasie kun je die voor van alles gebruiken. Ze wisselen al snel van eigenaar en kregen daarna een leven waar ze helemaal niet voor bedoeld waren. Vervangen heeft geen zin, want na een week doen ze weer dienst elders, bij de mensen thuis. Dat betekent dat die rioolgoten van boven open zij...
Verder lezen »

Eigen schuld, dikke bult

Door
Afbeelding
Een reisverslag vanuit Kampala, Uganda, 1991.    Ten zuiden van de Sahara leven veel Maraboes. Dit is een zeer uit de kluiten gewassen ooievaar met een spanwijdte van wel 3 meter. Om een gewicht van 7-8 kilo in de lucht te houden is voortdurend eten een noodzaak. Deze vogels zijn opportunisten en eten werkelijk alles. Zij zijn de opper opruimers van de natuur en van de mens. Vuilnis en afval zijn hun belangrijkste voedselbron. Om te zien is het een foeilelijke vogel. De kop heeft helemaal geen veren. Handig als je altijd je kop ergens moet insteken. In Afrika is men niet zo kieskeurig wat wel of niet eetbaar is. Alles wat kruipt, loopt of vliegt wordt wel gegeten. Maar voor geen goud eten ze een Maraboe.      In de hoofdstad Kampala leven heel veel Maraboes omdat allerhande afval dichtbij direct voorhanden is. Zij nestelen op van alles.   Op gebouwen, in de bomen. En juist die bomen, daarvan staan er nogal wat in het centrum van Kampala. Die bomen hebbe...
Verder lezen »