De Handelsreiziger

Een reisverslag vanuit Lagos, Nigeria, 1992. Nigeria is een groot land. Van Lagos naar Onitsha is nogal een eind en duurt minstens zes tot acht uur met de auto. Onitsha is de grootste marktstad van West-Afrika, dus had de regering het plan opgevat om een snelweg aan te leggen. Als je Lagos verlaat, kom je langs de eerste tolpoort. Dat waren ooit nieuwe tolpoorten, want alles wat daarop leek, is nu foetsie. Stoplichten, huisjes, kassa’s, slagbomen en de rest zijn nu nuttig gemaakt bij de mensen thuis. Alleen de betonnen stootblokken staan er nog, omdat die niet netjes te verwijderen waren. Ambtenaren die een paar Naira tolgeld moeten innen, zijn er nog wel. Geen kaartjes, geen kassa, wel een grote zwarte hand die al die Naira-briefjes in zijn zak propt. Wat daar aan het einde van de dag van naar de staat gaat, is een grote vraag. Dit is een van de meest begeerde banen van heel Lagos. Omdat het verkeer zijn snelheid moet matigen, ontstaat er een enorme markt waar van alles wordt aa...

Een reisverslag vanuit Unugu Airport, Nigeria, 1999 In Nigeria is alles, maar dan ook alles, uitgewoond en afgeleefd. Het beste hotel van Onitsha had geen stromend water. In de badkamer stond wel een felgroene emmer. Ik vroeg de manager of hij het water kon aanzetten omdat ik wilde douchen. Het antwoord was: "You give me bucket, I give you water." En zo geschiedde. Naar beneden (lift kapot) en met een emmer water weer naar boven. Hij zei nog: niet al het water gebruiken, want dit was ook om het toilet door te spoelen. Eind goed, al goed. De tweede dag in Onitsha was wat uitgelopen en we besloten om samen terug te vliegen naar Lagos, in plaats van met de speciale nachtbussen. Die zijn bemand met militairen (voor- en achterin) omdat het 's nachts veel te gevaarlijk is. Enugu Airport was redelijk dichtbij, dus wij snel daar naartoe om te proberen de avondvlucht naar Lagos te nemen. Enugu is een klein en afgeleefd vliegveldje dat werd aangedaan door Nigeria Airways (NA...

E en reisverslag vanuit Praag, Tsjechoslowakije, April 1984 Mijn eerste trip naar Praag was in 1984 en het werd zeker niet mijn laatste. In deze communistische, centraal geleide economie werd alles vanuit Praag geregisseerd. In 1977 werd midden in Praag een "wolkenkrabber" gebouwd. Met 104 meter hoogte stelde dat bitter weinig voor, maar voor de communisten was dit toch wel een hele prestatie. Het gebouw zou door het leven gaan als City Empiria Motokov . Het was van een teleurstellende architectuur. Op de 27 verdiepingen deden allen partijleden zonder morren wat hen werd opgedragen. Motokov was de centrale in- en verkooporganisatie van machines en machineonderdelen. Hier probeerde men alles wat ze in Tsjechoslowakije maakten aan het buitenland te verkopen, en kocht men ook producten van buiten in. Dit alles gebeurde altijd in harde valuta, zoals de D-mark en de US dollar. Vlucht naar Praag en dan in een hotel voor alleen buitenlanders. Ik had mijn huurauto (een VW Golf)...

E en reisverslag vanuit Douala, Kameroen, december 1995. Al mijn reizen naar Afrika werden vooraf goed gepland. Mijn secretaresse, Marie-Paule, begon daar al mee in de maand april. Vanuit Zuid-Afrika ging dat meestal langs het westen omhoog naar Congo-Brazzaville, Gabon, Kameroen en zo verder. De vlucht van Libreville, Gabon, naar Douala, Kameroen, was gepland met Cameroon Airlines op 7 december 1995. Cameroon Airlines leek heel wat, maar ze hadden maar vijf vliegtuigen. Alle voormalige Franse koloniën in Afrika vlogen met Airbus-vliegtuigen; het bleef onduidelijk waarom, maar Cameroon Airlines vloog met twee Boeing 737-200's uit 1985. De president van dit straatarme land vloog altijd met zijn Boeing 747 Jumbo Jet. Algemeen is bekend dat veel Afrikaanse vliegmaatschappijen hun vloot slecht onderhouden. Bij mankementen wordt er gewoon doorgevlogen tot het gaatje.   Op 3 december 1995 vloog een van de twee Boeing 737's van Cotonou in Benin naar Douala, Kameroen. Bij het nader...