NGO Maffia
Een reisverslag vanuit 5 sterrenhotels in Kampala, Nairobi, Libreville, Adidjan, Lagos, Accra etc. (1992).
In veel Afrikaanse landen zijn heel veel NGO’s actief. Deze niet-gouvernementele organisaties leggen zich toe op gezondheid, onderwijs, landbouw, water, politieke ontwikkeling en nog veel meer.
Het voert te ver om ze allemaal te benoemen, maar een aantal zijn bij ons heel bekend: Cordaid, Oxfam Novib, UNESCO, UNICEF, Amnesty, Mama’s for Africa, Amref, etc., etc.
Daarnaast zijn er de kerken en kerkgenootschappen die zich ook met Afrika bemoeien. Alles bij elkaar werken voor deze NGO’s vele duizenden niet-Afrikanen en lokale mensen. Die moeten allemaal voor korte of langere tijd hun werk doen. Hoe gaat dat?
Als ze neerstrijken in een land, wordt er eerst in een van die mooie hotels voor weken en veelal maanden een kamer geboekt. Direct worden er grote terreinvoertuigen aangekocht. Toyota Land Cruiser, Mitsubishi Pajero, Land Rovers (+30-50% importbelasting). Die worden gelijk uitgerust met een radio en een 3 meter lange antenne op het voorspatbord.
Tevens wordt er met groene verf op de voordeuren de naam van de organisatie geschilderd. Dan wordt er een groot huis gehuurd. Niet alleen het huis, maar daarbij ook de chauffeurs, koks, kindermeisjes, genoeg volk voor de was en de plas. Als dat geregeld is, verhuist iedereen en gaan de auto’s van het hotel naar dat grote huis. Die huizen zijn veelal van oude en nieuwe ministers, die daar goud aan verdienen.
Dat kost natuurlijk hopen geld. Zelfs als alles low-budget gedaan wordt, spreken we over honderdduizenden euro’s. Een gemiddelde expat kost minimaal € 100.000 per jaar. Als zijn gezin overkomt, komen daarbij vliegreizen, internationale school, verzekeringen, verhuiskosten, etc., etc. Op de Europese hoofdkantoren van al die organisaties werken o
ok mensen en die willen natuurlijk ook wel eens zien wat ze daar in Afrika aan het doen zijn. Daarmee komt er een grote schare bezoekers op gang en die blijven natuurlijk niet 2 dagen, maar in de regel 2 weken. Vliegen van en naar Afrika is heel duur, alsook de hotels ter plaatse, die minstens € 200 per nacht kosten.
De jaarlijkse kosten van een klein kantoor, met maar 5 expats in Uganda, liggen rond de € 1.000.000.
Als ik in de hotellobby zat te wachten op mijn chauffeur, voltrok zich altijd hetzelfde ritueel. Een grote schare kostbare terreinwagens rijdt dan af en aan. Allemaal met die lange antenne op het voorspatbord. Daarmee worden de gasten en medewerkers opgehaald en in de avond weer afgeleverd. Dit speelt zich niet alleen af in Uganda, maar in vrijwel alle Afrikaanse landen. Ontwikkelingshulp is zonder twijfel een miljardenbusiness.
Heel veel goederen moeten worden ingevoerd en daar moet invoerrechten op worden betaald. Omdat veel landen geen eigen middelen hebben, zoals btw, IB, OZB, etc., zijn invoer- en exportbelastingen hun belangrijkste inkomsten. Ga ervan uit dat als in Europa een project € 1.000.000 kost, het in Afrika € 3.000.000 kost, dus 3 keer zoveel. Een deel daarvan verdwijnt ook door corruptie. Lokale overheden doen ineens moeilijk, tenzij er betaald wordt. De NGO-maffia draait op volle toeren en neemt het er goed van. Heel veel wordt door de vingers gezien.
Alles voor de ’goede’ zaak en dat mag wat kosten.




Reacties
Een reactie posten