La Matraque

Een reisverslag vanuit Brussel, België, 1996.

Marokko en de rest van Noord-Afrika waren een kleine markt. Mijn Marokkaanse importeur kwam een keer per jaar naar Frankrijk en België om zijn leveranciers te bezoeken en diverse zaken te bespreken. Hij had al vele jaren een import-exportmaatschappij voor machines en machineonderdelen. Naast zijn bedrijf in Marokko had hij ook vestigingen in Algerije en Tunesië. Hij kende die landen zeer goed en sprak dezelfde taal.

Als we alle zaken hadden afgehandeld, bracht ik hem terug naar zijn hotel en daarna gingen we eens goed dineren in Brussel. Na zoveel jaren hadden we een goede relatie opgebouwd. Tijdens het diner ging het niet alleen meer over onze business, maar ook over de lokale economie, politiek, geopolitieke onderwerpen, groeimarkten, het vinden van personeel, etc.

Het gesprek kwam op de vele Marokkaanse families die naar West-Europa waren getrokken om hier te werken en een nieuw leven op te bouwen, ook in België en Nederland. Dat die integratie niet altijd zonder problemen ging, was hem ook niet ontgaan.

Ik vertelde hem dat in 1996, alleen al in de huizen van bewaring en gevangenissen in Amsterdam, 80% van de jongeren van Marokkaanse afkomst was. Dat verwonderde hem niet en hij was ook gegeneerd dat een klein deel van zijn landgenoten zo voor problemen zorgde. Hij verklaarde ons voor gek dat we dit criminele gedrag voor lief namen. Als voorbeeld gaf hij het gedrag van vele Nederlands-Marokkaanse jongeren die ieder jaar op vakantie kwamen in Marokko. Zij denken dat wat ze doen in Nederland, ook in Marokko mag. Dat is niet zo.

"Wij hebben daar een goede oplossing voor," zei hij. "We plukken ze van straat en sluiten ze op in het politiekantoor. Ze krijgen iedere dag een pak slaag met la matraque (bullepees) en na een paar dagen wordt er uitgezocht wat er nu precies aan de hand was. Dat moeten jullie ook doen. Dat is wat er in onze cultuur toe doet. Jullie zijn veel te soft. Ze komen weer op straat en het begint opnieuw. Zeker niet in dit deel van de wereld."

Op mijn vraag wat te doen met veroordeelde Marokkanen, Algerijnen en Tunesiërs die we niet kunnen terugsturen omdat de desbetreffende regeringen niet willen meewerken, had hij een zeer doeltreffende oplossing. Breng alle geldstromen van Europa naar die landen in kaart: pensioenen, AOW, kinderbijslag, ontwikkelingshulp en nog veel meer. Willen deze regeringen niet meewerken aan de terugkeer van hun criminele onderdanen? Alle geldstromen zoveel mogelijk bemoeilijken of helemaal stopzetten. Doe dat slim en het probleem is binnen een week uit de wereld. Mijn regering zal het transport regelen om ze allemaal op te halen en dan kunnen ze hun straf in hun thuisland uitzitten. Omdat ze hun paspoort van deze landen niet kunnen verliezen, dan maar hun Nederlandse paspoort afnemen.

Veelal werkt een harde aanpak prima, ook voor Noord-Afrikaanse regeringen: het gebruik van la matraque.

In de jaren erna hebben we er samen nog wel eens over gesproken. Jullie zijn de smid van jullie eigen geluk. En hij schudde meewarig zijn hoofd.